|
|
Wystawa czynna: 15 maja - 30 czerwca 2001
Wernisaż wystawy: 15 maja 2001, godzina: 18.00
Na jubileuszowej 20 wystawie galerii ESTA prezentujemy po raz pierwszy 29 akwarel powstałych w latach 1992 - 2000.
Wystawa czynna od wtorku 15 maja ( wernisaż o godz. 18.00 ) do 30 czerwca 2001 r. jest pierwszą indywidualną prezentacją twórczości Jana Dobkowskiego na Śląsku. Artysty po mistrzowsku przetwarzającego żywą, wszechobecną naturę w system linii, światła, mistycznych barw i magicznej przestrzeni. Krytycy sztuki twierdzą, że inwencja artysty w operowaniu linią wydaje się niemożliwa do wyczerpania. Dlatego przyjrzyjmy się wnikliwie Uniwersum czyli Wszechświatowi ujętemu w struktury linearno-przestrzenne i spróbujmy dojrzeć w nich otaczającą nas rzeczywistość. Pierwsze prace - akwarele - powstały, w 1992 roku. Dotychczas jest ich już 200, wszystkie o tym samym wymiarze papieru 48 x 63 cm. W 1998 artysta namalował pierwszy obraz o tytule Uniwersum, obecnie jest ich 9, w tej liczbie są także obrazy wieloczęściowe. Najnowszy Uniwersum IX składa się z 10 części o łącznej długości około 15 m. Cykl ten nie jest jeszcze zamknięty, artysta zamierza kontynuować temat w pracach na płótnie i na papierze. Trwa również cykl wystaw "UNIVERSUM" zapoczątkowany w Australii, dalej z wielką realizacją na wystawie organizowanej przez Muzeum Narodowe w Warszawie w Galerii PBK, a kontynuowany obecnie w naszej Galerii ESTA w Gliwicach.
BIOGRAFIA
Jan Dobkowski - urodził się w 1942 r. w Łomży. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie; dyplom w pracowni prof. Jana Cybisa w 1968 r. ( Nagroda Rektora za najlepszy dyplom w 1968 r.). Stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku w 1972r. W 1978 r laureat Nagrody Krytyków im. C.K.Norwida. W 1994 r. laureat Nagrody im. Jana Cybisa za całokształt twórczości.
W latach 1970-2001 ponad sto wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą, w tym:
1970- Gniezno, Galeria A; 1972- Warszawa, Galeria Współczesna; 1972- Nowy Jork, Bodley Gallery; 1973 - Los Angeles, William Hunter Gallery; 1977 - Winterthur (Szwajcaria), Rathausdurchgang Galerie; 1978- Warszawa, CBWA Zachęta; 1979- Warszawa, Galeria Krytyków; 1984- Pennsylvania University (USA); 1984- Warszawa, Galeria Centrum Sztuki Studio; 1985- Hamburg, Meissner Galerie; 1988- Wrocław, Galeria Awangarda; 1989 -Łomża, Muzeum Okręgowe;1991 - Warszawa, Muzeum Archidiecezjalne; 1992- Kraków, Galeria Zderzak; 1992- Warszawa, Galeria Centrum Sztuki Studio; 1993- Poznań, Galeria Arsenał; 1994- Sztokholm, Instytut Kultury Polskiej; 1995- Warszawa, Galeria Domu Artysty Plastyka; 1998- Poznań, Muzeum Narodowe; 1998 - Helsinki, Galeria Dix; 1999- Canberra (Australia), Drill Hall Gallery, Melbourne, Jackmann Gallery; 2000- Warszawa, Salon Sztuki Współczesnej Domu Aukcyjnego Rempex; 2001 - Warszawa, Galeria PBK pod patronatem Muzeum Narodowego w Warszawie.
W latach 1967-2001 udział w ponad 200 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, w tym :
1967- Warszawa, Klub Medyka, "NEO - NEO - NEO"; 1968- Warszawa, Galeria Współczesna, "Secesja- secesja ?"; 1969- Paryż, Musee Galiera, ,,1000 lat sztuki polskiej - źródła i poszukiwania 1917- 1969"; 1971 - Nowy Jork, 270 Park Avenue Gallery, Youg Artists from Around the World; 1971- Sao Paulo, XI Międzynarodowe Biennale Sztuki; 1973- Paryż, Muzeum Sztuki Współczesnej, VIII Biennale Młodych; 1973 - Menton, X Międzynarodowe Biennale Sztuki; 1975 - Mexico City, Muzeum Sztuki Współczesnej, "Polskie Malarstwo Współczesne"; 1981 - Sao Paulo, XVI Międzynarodowe Biennale Sztuki; 1986- Edynburg, 40-ty Festiwal Międzynarodowy; 1991 - Cagnes-sur-Mer, XXIII Międzynarodowy Festiwal Malarstwa ( Nagroda Krytyków ); 1992 - Wrocław, Muzeum Architektury, V Międzynarodowe Trennale Rysunku ( medal ); 1994 - Dusseldorf, Grosse Kunst Austellung NRW ( Nordrhein- Westfalen ); 1996 - Chicago, 1112 Gallery, "Contemporary Warsaw Masters"; 1999/2000- Muzeum Narodowe w Gdańsku, "Sztuka Dwóch Czasów, Około 1900 -O nas dzisiaj"; 2000 - Wrocław, "Sztuka Polska XX-wieku"; 2000 - Warszawa, Galeria Zachęta, "Polonia, Polonia"; 2000- Paryż, Espace Eiffel-Branly, XL Salon "Grand s etjeunes d'aujourd'hui"; 2001- Luxembourg, Galerie d' Art Contemporain Am Tunnel & Espace Edward Steichen,"Grand s etjeunes d'aujourd'hui";
Prace w zbiorach:
Muzeów Narodowych w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu i Gdańsku, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeów Okręgowych w Bydgoszczy, Zielonej Górze, Lublinie, Łomży, Koszalinie, Kaliszu, Kielcach, Bytomiu, Słupsku, Chełmie, Płocku, Muzeum S.Guggenheima w Nowym Jorku, Muzeum Santa Barbara (Kalifornia), Love Arts Museum w Miami (Floryda), Rose Museum of Art w Waltham (Mass.), Everson Museum of Art w Nowym Jorku, Center of Modern Art w Oklahomie, Muzeum Polskie w Chicago, McGraw-Hill Collection w Nowym Jorku, Muzeum Miejskim w Gandawie, Australian National University w Canberze oraz w innych kolekcjach prywatnych i państwowych w kraju i za granicą.
NOTY KRYTYCZNE, RECENZJE
Wstęp, Piotr Rogacz, katalog Jan Dobkowski - Malarstwo, Dom Aukcyjny Rempex, 2000 r.
(...) Artysta pokroju Dobkowskiego jest podróżnikiem w czasie i przestrzeni. Tropi przeszłość w teraźniejszości i dostrzega współczesny wymiar tradycji. Interesuje go to co uniwersalne, a pierwiastki uniwersalności potrafi dostrzec w szczególe. Powoduje nim namiętność, żądza poznania. Malowanie dla Dobkowskiego jest funkcją życia, istotną na równi z uczuciami i namiętnościami.
W latach 90 forma, lina, płaszczyzna i wreszcie kolor ulegają w malarstwie Dobkowskiego skomplikowaniu. Nie tracąc jednak charakterystycznego dla całej twórczości artysty wyrazu, oddają postępującą wielowymiarowość otaczającej nas rzeczywistości. Oczywiście rzeczywistość jest tylko inspiracją dla materializującej się w obrazie wyobraźni artysty. Dobkowski nie porzuca swoich ulubionych tematów. Tworzy cykle jak gdyby nie mogąc rozstać się ze swoimi pomysłami, jakby ciągle czując niedosyt, a może rozkoszując się smakiem tematu w coraz to nowych odsłonach i wariantach.
Twórczość Dobkowskiego wyraża optymizm i witalność. Wynika z fascynacji życiem w jego złożoności i wieloznaczności.
Dobkowski przy pomocy pędzla próbuje opisywać wszechświat, jednocześnie z każdą nową linią powiększając, ku naszej radości, stan jego posiadania.
Od kwioobiegu świata do "Uniwersum", Elżbieta Zawistowska, katalog wystawy UNIVERSUM -galeria PBK Warszawa, 2001r.
(...) Uniwersum czyli Wszechświat. Chociaż obecnie w dobie technicyzacji i globalizacji chętniej używa się pojęcia kosmos (także i Dobkowski posługuje się często tym terminem), sądzę, iż temu cyklowi prac bardziej odpowiada stare, dobre, polskie słowo - wszechświat: mieści się w nim przecież i nasz świat, ziemski świat, w którym jest miejsce dla przyrody oraz człowieka i dla jego życia w wymiarze biologicznym i kulturowym, dla jego przestrzeni duchowej i religijnej.
Dobkowski podjął się w tym cyklu kolejnego, arcytrudnego zadania - opisania świata, którego tak naprawdę opisać niepodobna. Można go tylko ciągle na nowo opisywać - i to artysta czyni. Opisuje więc elementy świata, które zna z autopsji, o których wie z lektur i które jedynie intuicyjnie przeczuwa. Kraje, które zwiedzał, miejsca, w których był, są - powtarzając za artystą - "natchnieniem" dla jego sztuki.
"Uniwersum", przy jednolitości ideowej jego koncepcji, jest cyklem obfitującym w zróżnicowane formy i motywy, to zróżnicowanie można odczytywać jako analogię bogactwa form życia i różnorodności świata. Dysponując bezbłędnym warsztatem, perfekcyjnie opanowaną techniką akwareli, Dobkowski dokonuje swobodnych zmian sposobu obrazowania. W tych pracach nie tylko linia jest nośnikiem koloru, ale także i papierowe podłoże. Artysta z absolutną nieomylnością dobiera kolor papieru do tematu, lub może to papier determinuje jego wybór. W szerokiej gamie barwnej papierów występują kolory jasne, pastelowe, kremowe, kolory sugerujące barwy ziemi od piaskowego beżu, łagodnego oranżu, do jasnego brązu, zielenie i kolory niebieskie - kolory wody i nieba - aż po mroczny błękit nocy, wreszcie czerń. W wielu pracach cała płaszczyzna papieru wypełniona jest barwnymi liniami, ale też i w wielu artysta pozostawia fragmenty, nie tkniętego pędzlem papieru, które tworzą różnej wielkości płaszczyzny barwne.
Inwencja Dobkowskiego w operowaniu linią wydaje się niewyczerpywalna. Najczęściej linia jest kreską o zróżnicowanej długości, szerokości, natężeniu koloru i kierunku biegu. Ale bywa też miejscem "pustym" pomiędzy dwiema częściami linearnej struktury - miejscem utworzonym przez przerwanie biegu kresek - stając się linearną przestrzenią. Pojawiające się w większości akwarel układy metaforyczno - symbolicznych znaków i figur powstały również w wyniku celowego zaniku linii. Oprócz funkcji wprowadzania koloru linia pełni także rolę nośnika światła - efekty świetlne uzyskiwane są czasem dzięki współgraniu namalowanych linii ze znajdującymi się pomiędzy nimi nie zamalowanymi liniami podłoża, a także poprzez różnicowanie intensywności koloru na malowanej linii w miarę wyczerpywania się farby na pędzlu.
W bogactwo świata i przeżyć Dobkowski wprowadził własny porządek.
Tadeusz Stapowicz
ARTinfo w imieniu galerii zaprasza na wystawę.
Poniżej prezentujemy wybrane prace z wystawy:
 
|
|
